|
De tijd dat bedrijven en instellingen alleen met vaste krachten werkten ligt achter ons en komt niet terug. Inleenkrachten maken soms 25 procent deel uit van het personeel. Maar het beheer van dat flexwerk kan beduidend beter, vindt mr. Mark Bassie. Door Jacob Schreuder 'Het aantal inleenkrachten is de laatste jaren enorm toegenomen.
Bedrijven hebben te maken met tal van uitzend- en detacheringsbureaus, die verschillende tarieven en voorwaarden hanteren. Het beheer van vaste krachten is meestal prima georganiseerd. Bij flexwerkers is dat veel minder efficiënt geregeld.'
Mark Bassie werkt al zestien jaar als zelfstandig interim manager, projectleider en coach bij bedrijfsleven en overheid. Hij was tijdelijk hoofd P&O bij de gemeente Emmen. Daar kwam hij in aanraking met het ontbreken van een beheersysteem van inleenkrachten. En ging zich vervolgens richten op het oplossen van dat probleem met zijn bedrijf Roccol Zijn ervaring is dat het beheer van de dossiers van vaste werknemers doorgaans goed geregeld is door de afdeling Personeel & Organisatie (of HRM).
Bij inleenkrachten is dat helemaal niet of slecht van de grond gekomen. Flexwerkers vallen vaak niet onder P&O, maar onder productieleiders, chefs of managers. 'Bedrijven die uitzendkrachten inlenen hebben te maken met verschillende algemene voorwaarden en procedures, maar ook met zeer uiteenlopende vergoedingsregelingen. Soms wordt gewerkt met urenbriefjes, soms niet.
Er is bij veel organisaties in de loop der jaren een enorme brij aan inhuur van medewerkers ontstaan.' Bassie: 'Je kunt spreken van wildgroei, met extra juridische risico's en hoge, veelal verborgen kosten. Veel grote organisaties zijn onvoldoende op de hoogte van wettelijke bepalingen over het inhuren van flexkrachten, waardoor ze behoorlijke financiële risico's lopen.'
Mark Bassie helpt bedrijven de aanpak van flexwerk beleidsmatig op te zetten. 'Ik maak een analyse van de gang van zaken rond inleenkrachten. Hoeveel geld is te besparen? Dat soort vragen verwerk ik in een business case. Er zijn inmiddels digitale systemen ontwikkeld, die heel handig in gebruik zijn. Het hele proces - vanaf de vraag naar inleenkrachten aan de bureaus tot en met de factuur - wordt via internet geregeld. Op basis van de ingevoerde gegevens kan het systeem na verloop van tijd zelf een factuur maken. Dat geeft een enorme besparing.' Het inlenen van personeel gebeurt per bedrijf en per organisatie. Sommige ministeries en ingenieursbureau werken al met een collectief flexwerkmodel. Mark Bassie zou in de Achterhoek graag een pilot beginnen om het collectief inhuren van inleenkrachten mogelijk te maken. 'Je kunt je voorstellen dat op een industrieterrein vijf of meer bedrijven inleenkrachten aanstellen. Ze weten meestal van elkaar niet met welke bureaus ze werken en tegen welke voorwaarden. Samen kunnen ze een cluster (een stichting) vormen om goedkoper collectief werknemers in te huren. Soms kunnen ze ook flexwerkers uitruilen. Heeft het ene bedrijf geen werk voor die mensen, dan het andere misschien wel. Maar bovenal valt veel te winnen op het gebied van efficiëncy en kosten.' Er is nog een voordeel voor een dergelijke samenwerking, zegt Mark Bassie. 'De provincies Gelderland en Overijssel stimuleren innovatieve samenwerking tussen bedrijven en instellingen met het GO-programma. Een gezamenlijk flexbeheersysteem zou voor subsidie in aanmerking kunnen komen. Dat maakt de drempel om zo'n pilot van de grond te brengen nog lager.
|
terug
